Deventer Wêreldtoer 2007/2008

"Life's a beach" - Thailand

2008-01-07T21:56:00.000-08:00

In Thailand kan ons nie se ons het getoer nie, hier het ons net vakansie gehou. Daar is van julle wat sal wonder of daar 'n verskil is, maar glo my daar is 'n wesenlike verskil-toer is harde werk.

Ons het ons tyd verwyl by verskillende plekke/eilande aan die Andaman kus. Ons het begin met paar dae in Khao Lak waarvandaan ons vir 3 dae op 'n "Live-a-board" duiksafari in die Similan eilande gegaan het. Ons het 9 duike gedoen en ongelooflike seelewe gesien. Wat jong duikers, soos onsself, opgewonde sal maak: haaie, 'n seeskilpad en verskeie palings. Wat die meer ervare duikers, wat al verveeld is van voorgenoemde, sal interesseer: 'n pienk "frogfish", 'n seemot en 'n harlekyn garnaal.

Na ons duiksafari het ons gaan kuier op Kho Phi-Phi eiland. Hier het ons nie veel meer gedoen as snorkel en "beach bats" speel nie. Daarna het ons paar dae op Railey Beach deurgebring, die rotsklim mekka in Thailand. Ons het self ons hand aan die tou geslaan en was nie te sleg vir beginners nie.

We didn't travel in Thailand, we were just on holiday. We spent three days in Khao Lak on the Andaman Coast of Thailand. From here we went on a three day Live aboard dive trip to the Similian Islands. It was wonderful and we saw turtles, sharks, lion- and scorpion fish, groupers and many more colourful fish, it was like swimming in an aquarium.

Whe spent a couple of days on Kho Phi Phi and at Railey Beach. We didn't do much here, just snorkeling, beach bats and climbing in Railey.

Hier is foto's van die laaste dae van ons toer:

Here are some photo's of the last days of our trip:

Hierdie is 'n haai, as jy mooi kyk.

This is a shark, but you need to look closely.

Tydens feesvieringe in Thailand stuur die Thais lanterns (klein lugballonne) op. Dit lyk pragtig as die verligte lantern teen die swart lug opstyg om nie eers te praat daarvan as hulle 100e terselfde tyd oplaat nie. Dit was die geval met nuwejaar. Hier is ons met ons 2008 Lantern.

During festivities in Thailand, the locals send lanterns (small hot air baloons) into the sky. It looks really beatiful when they rise against the dark night sky, especially when they send up hundreds of them at once.

Cambodia

2007-12-23T01:22:00.000-08:00

Cambodia

Van die Siphandon eilande af het ons Suid gereis en die grens oorgesteek by Voen Kham. 'n Dagreis erder het ons Phnom Phen, die hoofstad van Cambodia bereik.

From the Siphandon Islands we headed South to Cambodia . After a tiring days travel we reached Phnom Phen, the capital.

Phnom Phen

Met Cambodia se ontstuimige politieke geskiedenis, wat maar eers gestabiliseer het met die draai van die millenium, het ons nie veel verwag van die hoofstad nie. Ons was aangenaam verras met wat ons aangetref het, daar is nog heelwat arm en onversorgde dele, maar mens kan sien hoe die stad stelselmatig opgebou word.

Due to Cambodia's unstable political history, we didn't expect much of Phnom Penh. We were surprised by what we found. The jewel of the city was the Imperial Palace.

Die kroon van die stad is die Keiser se paleis, 'n indrukwekkende kompleks.

Die Khmer Rouge het in 1975 die regering omvergewerp. Hulle leier, Pol Pot, het 'n Mao-styl revolusie van stapel gestuur, waartydens hy Phnom Phen in 'n kwessie van 'n paar maande 'ontruim' het. Sy ideaal was om Kampuchia, soos hy Cambodia herdoop het, te hervorm in 'n gelyke samelewing, gedra deur primitiewe landbou en om weg te doen met alle vorme van kennis en kultuur. Hierdie program het as die 'Year Zero' program bekend gestaan. Van Phnom Phen se 2 miljoen inwoners het net 45000 oorgebly, die res is na die platteland gestuur om te bearbei. Die geleerdes en teenstanders van die revolusie is egter verskoon hiervan, net om 'n veel erger lot in die gesig te staar. Hulle is gevange geneem, gemartel en dan tereggestel.

Die mees bekende gevangenis is 'n skool in PP wat hiervoor omskep is. Dit het bekend gestaan as S21 - Security Office 21. Van die meer as 20,000 mense wat hier aangehou was, het net 7 oorleef. Daar word gereken dat sowat 2 miljoen mense tydens en agv die revolusie gesterf het.

Ons het die S21 gevangenis besoek. Dit was 'n baie neerdrukkende ervaring, daar is rye en rye foto's van die gevangenis, wat geneem is met hul aankoms. Die foto's was ontstellend, daar was kinders wat nie ouer as twee kon wees nie, ma's met babatjies en dit is goeie moderne foto's-van dieselfde kwaliteit as my broers se babafoto's want dit het alles net bietjie meer as 30 jaar gelede gebeur in hulle leeftyd. Ons het ook Choeung Ek besoek, so 15km uit die stad uit, waar die gevangenis tereggestel is en in vlak massagrafte begrawe is.

Daar is nie eintlik foto's te wys van ons dag nie, ek het nie juis geinspireer gevoel om enige te neem nie. Dit was 'n dag wat ons sal by bly.

We visited some of the sites commomorating the atrocities of the Pol Pot regime in the late 1970's. These were unsettling and we weren't inspired to take any pictures. However it was good to see all this to be more aware of what happened in the recent past.

Wat die dag verder monumenteel gemaak het was dat Oom Jap hom by ons kom aansluit het vir die sonsonderbier. Wat 'n karakter: die oom is êrens in sy 70's, het twee Youth Hostel International kaarte en bly oral waar hy reis in "backpackers". Hy het gevra dat ons saam met hom by 'n Japanese restaurant gaan eet waar hy vir ons bestel het en aangedring het dat ons alles in sy bord ook proe. Op sy beurt het hy aandagtig geluister toe Gert vir hom in detail verduidelik het hoe om braaibroodjies te maak, ek dink hy het Gert verloor by die Mrs Balls deel van die resep.

Keiserlike paleis / Emperor's palace

Vryheidsmonument / Freedom Monument

Wêreldvlae langs die Mekong
Flags of the world along the Mekong

Groenteplaas in PP / Vegetable farm in PP

Battambang

Wat een van ons laaste busritte sal wees, het ons Battambang toe geneem. Ons entoesiasme oor die TV om ons tydens die langpad te vermaak was effens gedemp toe die oosterse karaoke video begin speel het, ons het terugflitse gehad van ons busritte in Viëtnam. Toe word ons verras met The Gods must be crazy II in Khmer. Oud en jonk het gekraai van die lag, ons het skoon trots gevoel. Dit was nie die eerste keer dat die ou film op gekom het tydens ons reis nie, heelwat mense het al daarna verwys wanneer ons meld dat ons van Afrika af kom. Ons het nooit besef Jamie Uys se skepping het soveel internasionale faam verwerf nie.

Daar is nie veel te sê van Battambang nie alhoewel dit die tweede grootste stad in Cambodia is. Ons het net hier aangedoen om die bootreis van hier na Siem Reap te neem. Die bootreis was verseker die moeite werd. Die reis neem jou van Battambang via 'n verskeidenheid riviere na die Tonle Sap meer, die grootste meer in die omgewing. Mense bly hier letterlik op die water, alles van die skool tot die kerk dryf. Dit was interessant om te sien hoe die mense leef, maar ek sal nie heeltyd so op die water wil wees nie.

We took a bus from PP to Battambang from where we got a boat the next day to Siem Reap. The boat took us via various small rivers to the Tonle Sap lake. We passed numerous floating villages on the way, where everything from the school to the church floats on the water.

Siem Reap (Angkor)

Siem Reap is die dorp naby die Angkor kompleks wat die befaamde Angkor Wat huisves. Die ruines het verdere roem verwerf as die filmstel vir Tomb Raider. Die kompleks is tussen 9de en 15de eeu deur die Khmer nasie gebou. Dit het eers aan die Weste bekend geword toe 'n Fransman daarop afgekom het in die laat 19e eeu.

Dit is ongelooflik om te dink dat mense in daardie tye sulke projekte kon visualiseer, om nie eers te praat van voltooi nie. Om 'n idee te gee: om Angkor Wat is 'n muur van 3.6km gebou, en rondom die muur is 'n grag gegrawe van 100m breed, dit is ondenkbaar hoeveel hande nodig was om hierdie werk te doen. Ons is dikwels met ontsag vervul vir die Khmer mense.

Vir meer inligting oor Angkor gaan lees op Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Angkor

Siem Reap is the closest town to the world famous Angkor Ruines. These ruines formed the backdrop for the Tomb Raider Films. It was awe inspiring to see what the Khmer people accomplished between the 9th and the 15th century. For more information on this remarkable site, see Wikipedia : http://en.wikipedia.org/wiki/Angkor

Met rede is die hedendaagse Cambodiane baie trots op Angkor. Alles hier is met Angkor "gebrand", ons drink Angkor bier, sou ons gerook het is Angkor sigarette beskikbaar, selfs die motortjies wat hier aanmekaar gesit word heet Angkor. Die nasionale vlag het ook 'n afbeelding van Angkor Wat op.

Laos

2007-12-21T03:57:00.001-08:00

Vientiane

Die hoofstad van Laos en skynbaar die mees rustige hoofstad in die wêreld. Na ons marathon dag wat 4am op Hanoi se stasie begin het, het ons net 'n bed gesoek met ons aankoms. Aangesien daar nie veel gebeur in Vientiane nie, het ons sommer al die volgende oggend vroeg deurgeskiet Vang Vieng toe.

The capital of Laos and apparently the most relaxed in the world. After our marathon day that started at 4am on the Hanoi station, we only wanted a bed on arrival. As there is not much happening here, we shot off to Vang Vieng the next morning.

Vang Vieng

VV is die "backpacker" Mekka van Laos. Die strate is gevul met die een restaurant op die ander wat uitgerus is met lae tafels en kussings, waar toeriste lê-sit met 'n Beer Lao in die hand en 'n TV of drie wat Friends wys. Sou dit jou interesseer kan jy 'n Happy pizza, Happy tee of sommer net 'n skoon pakkie dagga of opium van die "Special Menu" af bestel.

die rede vir VV se gewildheid is die keur van avontuur aktiwiteite beskikbaar. Die mees populêre hiervan is om met 'n binneband by die Nam Xong rivier af te dryf. Elke paar honderd meter kan jy uitgevis word by 'n plesier oord waar Beer Lao, swaai toue, vlugbal en vele meer beskikbaar is. Baie feestelik.

Buiten vir bogenoemde is daar verskeie grotte in die omgewing. Ons het drie dae hier in VV spandeer. Dag een het ons op 'n kayak toer op die Nam Xong gegaan, wat ook 'n besoek aan twee grotte ingesluit het. Die kayak was op 'n pragtige deel van die rivier en die toergids het dit baie geniet om ons en twee Fransmanne deur 'n spesiale roete te neem deur die grot, waar ons met tye op ons mae moes seil. Ons was lekker vuil hierna gewees.

Die tweede dag het ons fietse gehuur en die oggend op eie stoom, 'n paar grotte besoek, ons het weer op ons mae geëindig. Die namiddag het ons gaan 'tube'.

Ons laaste dag het ons weer gaan kayak op die Na Nung rivier, terug Vientiane toe.

VV is the backpacker's Mecca of Laos. Tourists flock here to enjoy the variety of adventure activities to be found in the area. The favourite is to tube down the bar riddled Nam Xong river.
We also enjoyed caving and kayaking here.

(Kan ek myself in die rede val?....

Kan ek myself in die rede val met 'n skets van waar ek nou sit en skryf op die busstasie in Thakhek. Op linkerhand sit 'n klomp vrouens besig om vliëe van die dooie eekhorings te waai wat hulle smous aan die passasiers. Aan my regterhand sit Gert en gesels met twee plaaslike inwoners wat hulle Engels wil oefen, 'n redelike eenvoudige gesprek. Wanneer die gesprek opdroog, word dit weer op dreef gebring deur vir Gert te vra waar kom hy vandaan. Oorhoofs 'n TV met een of ander oosterse drama wat Mills en Boons na Oscar materiaal laat lyk. Dis moeiliker om die reuke in woorde weer te gee, so ek probeer nie eers nie. Ek het gedink ek deel die oomblik met julle.)

Thakhek en omgewing

Ons eerste stop in sentraal Laos, was 'n besoek aan die Tham Kong Lor grotte. Dit was 'n lang reis om daar uit te kom: 5 ure op die plaaslike bus, 2 ure op 'n Songthaews ('n trokkie met bankies), na twee ure se wag in Ban Na Hin 'n tweede Songthaews tot by Ban Kon Lor en eers na nog 3km se stap deur ryslande, het ons by die oornagpunt aangekom. Ons was goed uitgeput, maar min het ons geweet dat die volgende dag baie meer ontberinge sou inhou.

Die Tham Kong Lor grotte is 6km lank en tonnel regdeur 'n berg. Ons het saam met plaaslike inwoners met 'n boot deur die grot gevaar. Die rit op die rivier voor en na die grot was ook prentjie mooi. In die middel van die grot het ons gestop om na 'n ongelooflike tuin van stalagmiete en stalagtiete te kyk.

Our first stop in central Laos was the Tham Kong Lor Caves. These Caves are 6km long and tunnels through the mountain. We went through the caves with some locals on a boat and continued our journey on the other side. This however is not to be recommended as the 7km indicated by the locals to the next town, turned out to be almost 50km's. We never reached this town, as we were picked up by a bakkie when darkness set in and were dropped in some other town, which we still don't know the name of. At least from there we could get a Songthaews to Thakhek the next day and we were back on track.

Ons toerboek het geswyg oor wat aan die anderkant van die grot is, maar op aanbeveling van die Laos inwoners by die oornagpunt, het ons besluit om verder te reis van hier af mbv plaaslike vervoer, wat volgens hulle nie 'n probleem sou wees nie. Met ons aankoms aan die duskant, het 'n vrou ons verduidelik dat ons 'n geleentheid saam met 'n trekkertjie kan kry met die pad af wat ons sal neem tot in Nakai, vanwaar ons 'n tuk-tuk kan kry tot by Thakhek. Ons val toe in die pad Nakai toe. Na ons verneem het dat dit net 7km (gekommunikeer mbv handgebare) weg is, het ons gemeen, sou ons nie 'n trekkertjie raakloop nie, kan ons die afstand te voet ook aflê. Om 'n lang storie kort te maak, na 20km se stap het ons iemand opgespoor wat bietjie Engels kon praat en uitgevind dat Nakai nog 30km van daar af was. Ons het ons opsies opgeweeg en besluit om maar aan te stap. Kort daarna het 'n trekkertjie verbygekom en ons gekarwei vir so uur of wat. Daarna het ons maar weer gestap, die pad nou enkeldiepte stof. Daar was al meer tekens van lewe, maar al die verkeer was van voor af. Toe dit al sterk skemer was en ons seker al 'n verdere 10km voete deur die stof gesleep het, het 'n bakkie vir ons gestop en ons opgelaai. Omdat die bestuurder nie Engels kon praat nie, was ons nie seker waarheen hy gery het nie, maar ons was nêrens nie en hy het êrens heen gegaan. Wel, tot vandag toe weet ons nie wat die dorp se naam was waar ons oornag het nie, want daar was geen Engels nie en Laos gebruik hulle eie alfabet, so ons kon nie eers probeer lees nie. Al wat ons weet is dat dit nie Nakai was nie, want die bestuurder het net sy kop geskud en een of ander naam gegee. Daar was wel gastekamers met warm storte en 'n plekkie waar ons kon eet. Goed dat ons enige iets eet, want met geleenthede soos hierdie is daar nie spyskaarte nie, jy kan ook nie verduidelik wat jy wil hê nie, jy eet net wat voor jou land - die kos was heerlik.

Die kruispad waar ons verneem het dat dit nog meer as 30km is na ons bestemming.
The cross road where we received the news that it was still more than 30km to our destination.

Met 'n lagie stof soos 'n goeie rooiwyn.

With a dust layer like a good red wine.

Die volgende oggend kon ons 'n Songthaews opspoor Thakhek toe en ons was terug op roete. Ons het 'n dag in Thakhek spandeer en die omgewing met 'n motorfiets verken.

Siphandon Eilande

Die Mekong is die 11de langste rivier in die wêreld en 12de in volume. Die rivier loop deur 6 lande en teen die tyd dat die rivier in die Suide van Laos aankom is die rivierdelta 14km breed in die nat seisoen en huisves verskeie eilande.

Na 'n nagmerrie busrit van Thakhek, wat 6 ure langer geneem het as wat dit moes, het ons op die grootste van hierdie eilande, Don Khong, aangekom. Ons het net een nag hier oorgebly en daarna vertrek na Don Deth, 'n eiland 1.5 ure per boot verder suid op die Mekong. Don Deth is 'n "backpacker's paradise", verskeie eenvoudige gras "bungalows" op die rivieroewer, gesellige eetplekke en daarby is dit spot goedkoop. Ons het sleg gevoel om net R10 te betaal vir ons twee saam, maar het beter gevoel toe ander mense nog minder betaal het. Die natuurskoon op die eiland en die naburige Don Khone eiland, wat ons per fiets besoek het is pragtig. Met prentjie mooi sonsondergange kon ons niks beter vind om te doen as om agteroor te sit en lang Beer Lao's te geniet nie.

After a nightmare 15 hours on a local bus from Thakhek, we arrived at the biggest of the Siphandon islands (these are islands in the Mekong in Southern Laos), Don Kong. We left the next day for Don Deth, a smaller island but a backpacker's paradise. The banks are lined with grass bungalows that come at 75p per night for two people. The islands are beautiful, especially at sunset. We spent our time cycling round the islands and drinking long Beer Laos as the sun set.

Hanoi, Halong Bay & Sapa - Viëtnam

2007-12-06T19:42:00.000-08:00

Hanoi

Hanoi is die hoofstad van Viëtnam sedert die vereniging na afloop van die oorlog van Noord en Suid Viënam (1975). Soos in HCMC is die verkeer hier mal! Weens die gebrek aan verkeersreëls gebruik mense gereeld hulle toeters en watter keur van toeters is hier nie. Sommige is skril en kort, ander 'n deuntjie bv Happy Birthday en ons persoonlike gunsteling: die eggo toeter, toeter, toeter.....om net 'n paar te noem.

Die ou deel van die stad sluit 36 strate in, elk vernoem na wat daar verkoop word, bv "Tin Straat" verkoop winkel na winkel produkte van die metaal.

In die strate word klassieke musiek gespeel oor groot luidsprekers. Hierdie luidsprekers is aangebring om propaganda uit te saai tydens die oorlog met die Suide.

Hanoi has been the capital since the unification of Vietnam after the war in 1975. Like HCMC the traffic here is crazy. In the absence of traffic rules there is a lot of honking and such a variety of honks, short and shrill, tunes like Happy Birthday and our favourite the echo honk, honk, honk...to name but a few.

Hanoi Mark/Market

Langhaar Lietjies (ons naam) / Long hair Lychees (our name)

Halong Bay

Sowat 160km van Hanoi, is die bekende baai geleë met sy honderde Kalksteen eilande. Ons het 'n nag op 'n boot hier spandeer. Dit is 'n baie mooi deel van die land, maar ongelukkig het dynserige weer verhoed dat ons mooier foto's kon neem.

About 160km from Hanoi is the well known Halong bay with it's hundreds of Limestone islands. We spent a night on a boat here, unfortunately hazy weather did not permit us to take good photo's.

Sapa

Sapa is in die noordelike hooglande geleë. Ons het die oornagtrein daarheen geneem. Dit is 'n pragtige dorpie en baie rustiger as enige ander in Viëtnam waar ons was, ook baie kouer as die res van die land omdat dit heelwat hoër is.

Ons het hier tussen verskeie dorpies van die minderheidsgroepe (hulle woord) rond geloop. Hulle het ongelooflike besproeiingstelsels in plek om die rysterasse voordurend nat te lei. Bamboes word meestal in plek van plastiekpype gebruik. Elke stukkie grond word vir landbou gebruik. Die mense is nie ryk nie, maar almal is wel gevoed en bly in behoorlike huise. Ons laaste dag in Sapa het ons 'n motorfiets gehuur en die omgewing verder verken en die aand weer die nagtrein teruggeneem Hanoi toe. Van Hanoi af vlieg ons Vientan toe, die hoofstad van Laos.

Sapa is situated in the northern highlands. It is a beautiful town and much quiter than any other place we have been to in Vietnam, also much colder because of it's high altitude.

We visited various towns of minority groups (their term) in the area. They have amazing irrigation systems in place to constantly wet the rice terraces, they use mostly bamboo instead of plastic pipes. Every inch of land is used for agricultural purposes. The people are not rich, but they are all well fed and have decent housing. Our last day we rented a motorbike to further explore the area before taking the night train back to Hanoi. From Hanoi we fly to Vientan, the capital of Laos.

Rysterasse / Rice terraces

Hoogland boorduurwerk / Highland Embroidery

Minderheidsgroepe / Minority Groups

Bikers

Ons het iets om julle te vertel / We've got something to tell you

Die Pomelo's hier is baie groot ;o) / The Grapefruit here is huge;o)

04:00 am Hanoi treinsstasie / train station

Snottie noedels vir ontbyt / Snotty noodles for breakfast

Hoi An tot Hue - Viëtnam

2007-12-05T00:53:00.000-08:00

Met ons eerste busrit het ons gou geleer dat Viëtnam nie die beste paaie of bestuurders het nie. Na 'n lang nag op die bus het ons in Hoi An aangkom.

During our first bus ride in Vietnam we realised that the roads and the drivers are not the best. After a long night on the bus, we arrived in Hoi An.

Hoi An

Hoi An is bekend vir hulle snyerswerk. Vir 'n paar duisend Dong ( R1 = VND 2000 dws GBP 1 = VND 32 000) maak hulle vir jou 'n pak klere in twee ure. Omdat ons spasie beperk is, kon ons nie van die dienste gebruik maak nie, maar omdat ek al so moeg is vir broeke, het ek wel twee rompies en twee rokke aangeskaf, Gert het 'n paar sydasse gekry vir wanneer ons terugkeer na die werkersklas. Die wind het verskriklik gewaai terwyl ons daar was en ons kon nie die mooi strand geniet nie, ons het darem 'n lekker plekkie opgespoor waar ons "cocktails" kon geniet. Die kos in Hoi An is baie lekker en goedkoop.

Hoi An is known for it's tailoring. For a couple of thousand Dong ( R1 = VND 2000 , GBP 1 = VND 32 000) you can get a suit tailored in 2 hours. As it was really windy, we could not enjoy the beach, but managed to get good cocktails on the way.

Visserskepe in Hoi An hawe / Fishing boats in Hoi An harbour

Tonele van Hoi An mark / Scenes of Hoi An marketplace

Nuutgespinde sy / Newly spun silk

Japanese brug / Japanese bridge

Uitstekende kos in Hoi An / The food was brilliant in Hoi An

Ontspan met 'cocktails' / Relax with cocktails

Die Viëtnamese sit nie soos ons op hulle boude nie, hulle hurk. Selfs op 'n stoel sit hulle soms so op hulle hurke, weet nie hoe hulle bene dit hou nie.

The Vietnamese do not sit on there bums, they squat. Even on a chair they sit like this, do not know how there legs survives this.

Ons het 'n taxi van Hoi An geneem Danang toe en van daar af die trein tot in Hue. Hierdie treinrit word gereken as van die mooistes in die wêreld. Dit was wel 'n baie mooi rit al met die kus langs, maar ons entoesiasme was effens gedemp deur die kakafonie van Viëtnamese klanke: mense wat op mekaar skreeu (gesels?), kinders wat gil en die plaaslike "opera" op die TV. 'n Ekstra halmpie strooi op die kameel se rug was dat die trein 5 ure aan die sowat 100km gery het.

We took a taxi from Hoi An to Danang to catch a train from there to Hue, supposedly one of the most scenic train rides in the world. The scenery was beautiful, but the sounds that accompanied the ride, locals yelling (talking?) at each other, kids shouting and the local "opera" on the TV, all contributed to the cross cultural experience.

Hue

Voor die 1956 Geneva verdrag wat Viëtnam in Noord (Kommunisties) en Suid (Kapitalisties) verdeel het, gesluit is was Hue die hoofstad van Viëtnam. Dit is ongeveer 100km suid van die 17de parrallel geleë, wat die land in twee verdeel het. Die meerderheid van die konvensionele kontak tydens die Viëtnam oorlog het in hierdie omgewing plaasgevind. Hierdie area staan bekend as die DMZ: Demilitarised Zone. Vanaf Hue het ons op 'n DMZ toer gegaan. Ons het verwag om baie ou artillerie ens. te sien rondstaan, maar behalwe vir 'n ou tenk en 'n helikopter by die Khe Sahn (belangrike VSA basis) museum, het ons niks gesien nie. Die gids het ons vertel dat die vuisvoos Viëtnamese so gou as moontlik alle sigbare tekens van die oorlog verwyder het. Wat wel jare na die oorlog nog 'n probleem was en steeds is, is die verskeie landmyne en ander bomme wat agtergebly het. Laasgenoemde is soms gesien as onskadelike voorwerpe en was gebruik as sokkerballe, met tragiese gevolge. Daar word gereken dat ongeveer 7,000 mense per jaar kort na die oorlog gesterf het, as gevolg hiervan. Selfs vandag nog is daar ongeveer 10 insidente per maand. Ander blywende skade wat nooit herstel kan word nie, is dit wat deur Agent Orange aangerig is. Agent Orange is 'n chemikalië wat deur die VSA gebruik is om dig bebosde dele te ontbos sodat die vyand nie onder die blare kon skuil en beweeg nie. Vandag groei daar niks meer as bossies en gras hier nie. Die mense se gesondheid is ook deur die middels geaffekteer.

From Hue we took a tour of the Demilitarised Zone (DMZ). We expected to see a lot of old artillary and tanks, but according to the guide, the locals were so fed up with the war that they removed all traces of the war as soon as it ended. What did remain though, was thousands of unexploded bombs and mines. These were sometimes seen as toys with fatal consequenses. Initially these objects caused around 7000 accidents per year. These days the figure is still an allarming 10 victims per month. Other more permanent damage was that caused by Agent Orange, sprayed by the Us as a defoilant. Where this mixture of chemicals were sprayed on the countryside, nothing more than a few schrubs will grow. It also causes sickness among the locals.
Die hoogtepunt van die DMZ toer was die besoek aan die Vin Moc tonnels. Die plaaslike inwoners het hierdie tonnels (1,7km in totaal) gegrawe om te skuil van die VSA se bomme. Hulle het gekies om nie hulle dorpies te verlaat nie, sodat hulle die Noord Viëtnamese weermag logisties kon ondersteun. Hulle moes soms tot 5dae in die tonnels skuil.

The highlight of the DMZ tour was the visit to the Vin Moc tunnels. These tunnels were used by the locals as cover from US bombardments.

Vin Moc tonnels/tunnels

Oorlogtoneel by museum, merk die 'USA' bomme

An image portraying the war, see the 'USA' bombs

Fietsry deur Hue / Bicycle ride through Hue

Imperial palys in Hue / Imperial Palace in Hue

Tipiese kommunistiese plein / Typical communist square

'n Paar algemene waarnemings

A few general observations

Die Viëtnamese taal is baie kras en val hard op die oor, dit is moeilik om hulel bui vas te stel, want dit klank altyd asof hulle skel.

The Vietnamese language is a very harsh language. It always sounds as if they are upset with you.

Iets anders wat nog nie oorgespoel het van die Weste nie is om in rye te staan.

The Vietnamese do not stand in ques.

Ook hoor mens dikwels 'n onaardige geluid wat iemand êrens diep agter in sy/haar keel gaan haal, natuurlik word daar dan op die plek gespuug.

Nasal sounds are everywhere and is usually followed by the inevitable spit.

Die Viëtnamese het 'n besonderse liefde vir Karaoke. Daar is talle Karaoke restaurante in al die dorpe wat ons tot dusver besoek het. Met die geluide wat daar uitkom kan osn met sekerheid sê dat die volgende internasionale popster nie van Viëtnamese afkoms sal wees nie, tog doen dit nie afbreek aan die entoesiasme waarmee gesing word nie.
The Vietnamese LOVE Karaoke. Where they lack in ability, they compensate with enthusiasm.

"Same, same, but different" - mens hoor dit gereeld in Viëtnam. As 'n verkoper jou probeer oorreed dat die vervalste produk wat hy/sy aan jou probeer verkoop is van dieselfde standaard as die ware Jacob: Verkoper: "Same, same". Toeris: "But different"

'n Winkeleienaar jou oorreed dat sy/haar produk verhewe is bo die van sy buurman wat presies dieselfde verkoop: Toeris: "Same, same" Winkeleienaar: "But different".

"Same, same, but different" - you will hear this often in Vietnam. If a vendor tries to convince you that the fake he/she is trying to sell you is as good as the real thing: Vendor: "Same, same". Tourist: "But different"A shopkeeper tell you that his/her product as exactly the same one sold by his neighbour Tourist: "Same, same" Shopkeeper: "But different".

Ho Chi Minh tot Nha Trang - Viëtnam

2007-11-26T01:22:00.000-08:00

Ho Chi Minh City (HCMC)

HCMC (die voormalige Saigon) is die grootste stad in Viëtman en was die hoofstad van Suid-Viëtnam voor die land verenig is in 1975. Dit is 'n baie besige stad en ons het nog nooit soveel motorfietse gesien nie. Motorfietse is die hoof middel van vervoer in Viëtnam. Niks is te groot of te veel om vervoer te word met die fietse nie, dis ook goed vir gesinsvervoer, alhoewel 3 kinders saam met ma en pa 'n probleem raak.

HCMC (Formerly Saigon) is the biggest city in Vietnam. The main form of transport is motorbikes. In HCMC anything can be transported on a motorbike, although a family of five starts getting difficult.

Buiten dat jy aan die regterkant van die pad moet ry is daar nie veel verkeersreëls in Viëtnam nie, alhoewel die reël ook nie altyd gehou word nie. Sypaadjies is ook nie alleenlik vir voetgangers nie en word benut deur motorfietse om hoek te sny. Om 'n straat oor te steek in HCMC is angswekkend, jy begin maar net loop en dit is die motorfietsryer se verantwoordelikheid om jou te mis. Solank jy net 'n konstante pas handhaaf en nie skielike bewegings maak nie kan die bestuurders hulself koordineer en is daar nie veel probleme nie. In die rukkie wat ons in HCMC was het ons net twee ongelukke gesien waar twee motorfietse gebots het, maar omdat almal baie stadig ry (maksimum spoed is 30km/uur) is daar selde beserings of skade. Ek dink die rede dat die "minimum reël" polis werk vir hulle is omdat almal stadig ry en verdraagsaam is, dus nie 'n opsie vir Suid Afrikaanse padgebruikers nie. Sien heel onder 'n video van Gert wat die pad oorsteek in HCMC.

There aren't a lot of traffic rules. As long as you (mostly) keep to the right hand side of the road and do not hit the pedestrians, you can do just about anything. See video bellow on how to cross a road.

HCMC verkeer / traffic

Piesang vrag / Banana load

Gesin van vier / Family of four

Die strate van HCMC / Streets of HCMC

Koffie in Viëtnam is 'n dik, soet bruin brousel en is baie sterk. Dit word met kondensmelk ipv melk en suiker bedien en jy kry altyd 'n kruie tee by, ons vermoed dit is om die balans in jou maag te herstel na die koffie - soos water na Espresso. Die tweede keer in Nha Trang het ons dit op ys gedrink wat dit baie beter gesmaak het.

Coffee in Vietnam is thick and strong. If you order 'Brown' coffee, they add condenced milk that makes it very sweet as well. You can counter all this by ordering ice with your coffee, this dilutes the broth a bit.

Nha Trang

Dit is 'n kusdorpie sowat 450km noord van HCMC af, bekend vir sy lang goue strande en ongelooflike duik plekke. Ons het 'n oornag trein hierheen geneem en 'n verwaaide strand met wilde bruin branders aangetref. Die dag voor ons aankoms was die laaste van 'n vierdag storm. Dus het daar nie veel gekom van ons planne om hier te swem en snorkel nie, maar steeds het ons dit geniet om deur die dorpie te drentel.

This is a small town about 450km to the north of HCMC, known for it's long golden beaches and idyllic dive sites. After an over night train we arrived in Nha Trang to find it soaking wet after a four day tropical storm hit the place. The beach was covered in litter and the huge brown waves didn't look too inviting.

Nha Trang kus / coast

Cham Ponagar temple / temple

Nha Trang hawe / harbour

Die hoogtepunt van Nha Trang was die heerlike seekos wat ons hier geëet het en wat dit nog lekkerder gemaak het is die feit dat dit spotgoedkoop was. Ons het gesmul aan garnale, kreef en seekat. Oor die algemeen is Viëtnamese kos heerlik en ons is al baie handig met die stokkies.

The highlight of Nha Trang was the seafood and the best of all, it is really cheap. In general food in Vietnam is good and we are getting the hang of the Chop Sticks.

Video van Gert wat pad oorsteek in HCMC

Video of Gert crossing a road in HCMC

Via die Suid See en verder - NZ, Aus, Fiji & Hong Kong

2007-11-22T03:32:00.000-08:00

Ons pad van Suid-Amerika na Suidoos Asië het 'n vinnig besoek aan Auckland, Sydney en Hong Kong ingesluit. Omdat ons tyd beperk is het ons besluit om later in ons lewe deur New Zeeland en Australie te toer, dit is albei gemaklike lande wat ons ook op 'n gevorderde ouderdom kan geniet. Nietemin het onsbesluit om weg te glip Fiji toe vir 'n paar rustige dae tussen die Suid-Amerika en Suidoos Asië dele van ons toer.

We made our way from South America to South Eats Asia via the South Sea islands. As our time is limited we did not spend much time here for Australia and New Zeeland are easy countries to travel which we can do when we're old.

Auckland

Na 'n 13 uur vlieg het ons een dag en 4 ure later in Auckland geland. Ons het in totaal 2 dae hier deurgebring, meer as genoeg tyd om te besef dat daar baie is om te sien en doen in New Zeeland en dat ons definitief terug sal moet kom. Miskien in 2011 om die Bokke te ondersteun wanneer hulle die wêreldtitel verdedig. Ook was ons lank genoeg in Kiwi wêreld om te besef die nasie is meer rugbymal as enige ander, selfs Suid-Afrika. Jy kan enige iets onder die son koop in wit en swart, selfs golfballe in die vorm van 'n rugbybal. Tog bring niemand die afgelope wêreldbekertoernooi op in gesprekke nie ;o)

After a 13 hour flight we arrived one day and 4 hours later in Auckland. We only spent 2 days here and that was long enough to realise that we have to come back as there are lots to see and do. We also realised that the Kiwis are more rugby crazy than any other nation in the world, including South Africa.

Fiji

Ons idee was om te 'rus' in Fiji, maar dit het nie gebeur nie. Ons kon nie uit die water bly nie. 80% van ons wakker ure het ons gesnorkel, gekayak, of geduik. Die oorblywende 20% van die tyd het ons geëet - die kos by ons oord was heerlik!

Fiji het 333 eilande. Ons het twee aande op die hoofeiland, Viti Levu, in die dorp Nadi deurgebring. Van daar af het ons met 'n boot na een van die Yassawa eilande gevaar, waar ons drie aande gekamp het. Ons het verder nog twee verlate eilande op eie stoom met kayake besoek.

Die mense van Fiji is baie vriendelik, as hulle uitvind ons is van SA, het hulle dadelik uitgeroep: 'World Champions!' en almal in hoorafstand ingelig van ons status. Hulle het ons wel laat verstaan dat Fiji net twee drieë agter is en dat ons in die toekoms sal moet ligloop. Ons sal veral op ons hoede moet wees as die Fiji vroue dalk begin rugby speel. Hulle sal formidabele voorspelers maak.

In Nadi het winkeleienaars ons uitgenooi vir die Kava ritueel. Die drankie lyk en smaak na modder water. Ons het maar lank gesluk aan die tweede rondte.

Ons het by die Mantaray oord gebly in die Yassawa eilande. Ons moes onsself knyp van tyd tot tyd om seker te maak dis werklik, want dit het gevoel asof ons in 'n vakansie brosjure leef. Daar is pragtige koraalriwwe, 'n paar meter van die strand af, waar ons gesnorkel het. Ons het talle kleurvolle tropiese visse gesien. Hoe groter die visse, hoe meer opgewonde was Gert en hoe meer kleure en patrone, ekself. Ons het drie keer gaan skubaduik en ook ongelooflike seelewe gesien ('n eksponensiële verbetering op die groen slym in Engeland waar ons gekwalifiseer het). As daar enige van julle is wat wik of weeg om 'n skuba kursus te doen, doen dit! Die onderwater wêreld is ongelooflik. Ek begin dink dat die tuin van Eden was onder die see.

Our idea was to rest in Fiji, but that did not happen as there was so much sun, sea and diving to enjoy.

Sydney

Op die lughawe al word hooggeskoolde persone genooi om in Australië te bly en werk, maar ons het besluit dat ons dit eerder nie sal doen nie, want dan gaan ons nooit teruggaan SA toe nie. In kort, ons het baie gehou van Sydney. Die stad is baie modern, skoon en goed ingerig. Orals draf mense en daar is baie sport fasiliteite. Dit is by verre die mooiste stad wat ons sover tydens ons toer besoek het, ek sal so ver gaan om te sê die mooiste stad waar ek nog was buiten Kaapstad en Pretoria in Oktober. Ons was net een dag in Sydney, het vroeg oggend in die park gaan draf met uitsig op die Opera huis, in die stad rondgeloop en Manley strand besoek met die "ferry".

We loved Sydney and decided that we will never go there to work for a while as we might not return to South Africa.

Hong Kong

Ons het die Suidelike halfrond verlaat en ons eerste stop in die Ooste was Hong Kong. Omdat ons Viëtnam toe via Hong Kong was, het ons besluit om 'n dag oor te bly.

Hong Kong in een woord: Bling! Dit is 'nbesige stad met baie neon ligte, wolkekrabbers, winkels en reuke - waarvan sommige aptytwekkend en ander het ons westerse mae laat draai, hierdie mense eet vreemde dinge. Ons het onsself besig gehou met inkopies (hier is nie juis veel meer om te doen nie) en ons verkyk aan al die nonsens wat hier te koop. Baie van die items (vir beide kinders en volwassenes) is met Hello Kitty versier. Ons moes oplet om nie die mense uit die aarde te loop nie, hulle is so klein jy kyk hulle maklik mis. Die hoogtepunt van ons kort besoek was die lig- en klankvertoning. Dit word elke aand 8 uur aangebied en is die grootste permanente lig-en klankvertoning in die wêreld. Verskeie geboue is met adissionele neon ligte versier en op die maat van musiek word dit gekombineer met kolligte en lazers in die vertoning.

Our flight to Vietnam was via Hong Kong, we decided to spend a day there. One word for Hong Kong: Bling!

Santiago - Chile

2007-11-09T10:34:00.003-08:00

Santiago

Santiago is ´n groot stad, maar ander as die vorige stede wat ons besoek het hier in Suid-Amerika is dit baie skoon, ek glo dit is toe te skryf daaraan dat Chile ´n vrou as president het. Selfs die Metro is baie skoner as die Underground in Londen. Die stad het ´n baie lekker atmosfeer en ons het ons kuiers hier baie geniet. Daar is duisende mense in die strate, maar dit wil voorkom asof hulle minder gejaagd is as in Londen aangesien hulle lang middagetes vat en rustig stap. In die strate is heelwat kunstenaars wat die vermaak wat na hulle lang middagete steeds paar minute het om te verwyl.

Mens kan enige iets onder die son by die sentrale mark koop, maar die vars seekos staan uit. Ons het hier by ´n restaurant lekker vars vis met Pisco Sours (plaaslike spiritus soortgelyk aan Gin) afgesluk terwyl ´n dame met ´n formidabele stem ons vermaak het met Spaanse balades.

Santiago is another large city in South America, but the one we liked most as it is very clean and has a great atmosphere. I believe this is attributable to the fact that the president is a female. Even the Metro is much cleaner than the Underground in London.

´n Bonus

Ons verlaat Suid Amerika met ´n vlug van Santiago af na Auckland toe. Daar is net een van die vlugte per dag en dit word dikwels oorgeboek. Ook ons vlug was oorboek, die lugredery bied ons toe $800 elk in vliegbewyse aan om nog ´n dag in Santiago te bly (volgende jaar toer ons weer!). Verder het hulle ons in die Sheraton ingeboek, met alle etes ingesluit, waar ons saam met al die staatshoofde van Suid Amerika wat hier is vir ´n konferensie tuis gegaan het. Ver bo ons vuurmaakplek. Hier is ons bagasie verpak in streepsakke op die trollie in die voorportaal, het maar skaam gelag vir onsself.

We leave South America with a flight from Santiago to Auckland. As usual with these long haul flights it was overbooked. We opted to stay another night in Santiago in return for $800 of travel vouchers each (will be travelling again next year!) as well as accommodation in the Sheraton, meals included. Here is our luggage in their "special" coatings on the trolley in the foyer. We had to laugh at ourselves.

Tydskrifstalletjie / News stand

Varsprodukte op die mark

Fresh produce at the market

Horcon

Horcon is ´n vissersdorpie sowat 3 ure van Santiago af. Dit was ´n baie lang busrit en wanneer jy dink die bus is nou oorvol, word net nog enetjie opgelaai. Dit is asof tyd hier stilgestaan het en herinner mens baie aan Paternoster aan die Weskus. Die vissersbote hier word met perde uitgesleep weens die styl helling van die strand. Meeue en Pelikane hang daar rond (ook ´n visruekie) in afwagting op ´n stukkie afval vis. Seekos is volop, goedkoop en heerlik. Ook die Empanadas (diep gebraaide pasteie) word hier gemaak met vars seekos.

Horcon is a fishing village about 3 hours from Santiago. A visit to this village is like going back in time and reminds one a lot of the West coast of South Africa.

Valpraiso

Eens die hoofstad van Chile en vandag steeds die setel van die parlement. In sy fleur was die stad die hoof hawe vir skepe in die Stille oseaan. Na voltooing van die Panama kanaal en die koms van stoomskepe het die hawe sy aftrek verloor en verwaarloos geraak. Die stad se besonderse karakter en ligging aan die kus het vele kunstenaars oor die jare gelok wat die voortbestaan en restourasie van die dorp aangemoedig het. Onder andere het die bekende digter, Pablo Neruda, hier gebly. Die invloed van die kunste is oral te bespeur en die stad word geag die kulturele hoofstad van Chile te wees.

Once the capital of Chile and today still the home of the Chilean parliament. In it´s heyday it was the main port in the Pacific ocean, but after the completion of the Panama canal and the arrival of steam ships it lost a lot of it´s commercial value. The character and ambiance of the town however lured a lot of artists and today the town is considered the art capital of Chile.

Mendoza - Argentinië

2007-11-09T10:34:00.002-08:00

Ons het ´n paar dae in Mendoza by ons program gevoeg met die hoofdoel om daar vleis te eet en wyn te drink. Mendoza is Argentinië se voorste wynstreek en die tuiste van Malbec, ´n rooiwyn kultivar eie aan Argentinië soos Pinotage aan Suid Afrika. Mendoza is ´n pragtige stad, die boomlanings aan weerskante van die strate herinner mens baie aan Stellenbosch. Ons het sommer baie tuis gevoel hier en besluit indien ons ooit Suid Afrika permanent moet verlaat, Mendoza ´n sterk oorweging sal wees. Ons het so 10km buite die dorp gekamp, elke aand vleis gebraai en deur die dag "bodegas" (wynplase) besoek of sommer net deur die mooi strate gedrentel.

We added a visit to Mendoza to our itinerary with the main purpose to eat meat and drink wine. Mendoza is Argentina´s main wine region and home of their own cultivar, Malbec. Mendoza is a beautiful town with tree lined streets that reminded us a lot of our home town, Stellenbosch. We camped about 10km out of town, ´"braai´ed" (barbecue) every night and visited "bodegas" (wine farms) during the day or just walked the streets.

Die strate van Mendoza / The streets of Mendoza

Bodega Lopez

Plaza Espana

Middagete by Casa Comer na bodega besoek
Lunch at Casa Comer after a bodega visit

Aandete - Argetynse vleis. Heerlik!!!
Dinner - Argentinean meat. Delicious!!!

Gert se baard het in Mendoza agter gebly
Gert left his beard behind in Mendoza

La Paz - Bolivia

2007-11-09T10:34:00.001-08:00

La Paz

Van Copacabana het ons vertrek na La Paz, die hoofstad van Bolivia, ook die hoogste hoofstad in die wêreld (3636m). Die stad is gebou in ´n vallei en word omring deur berge. Alhoewel die hoogte ons nie meer siek laat voel het nie, was ons lekker uitasem elke keer as ons paar trappe geklim het met die min suurstof.

From Copacabana we went to La Paz, the capital of Bolivia, also the highest capital in the world (3636m). The city is built in a canyon and surrounded by mountains. Although we did not get altitude sickness anymore, we were still out of breath whenever climbing steps.

" The World´s most dangerous road" (WMDR)

Die wêreld se gevaarlikste pad was lank die tussen La Paz en Choroico, sowat 150 mense het per jaar op die roete gesterf. ´n Paar jaar gelede is ´n nuwe pad gebou wat die syfer dramaties laat afneem het, die pad wat nou die meeste lewens eis is iewers in China. Die pad val sowat 3000m in hoogte oor 64km. Ons het besluit om die ou WMDR met fietse te gaan ry saam met ´n agentskap. Om eerlik te wees, dit mag die gevaarlikste pad wees om te ry met ´n motor, maar niks angswekkend met ´n fiets nie. Ons is al veel erger "single tracks" af in die Kaapse berge. Nogtans is die omgewing pragtig en is dit groot pret om 3000m af te jaag op ´n fiets.

Na ons ´n bussie teruggeneem het La Paz toe langs die nuwe pad, is ons van opinie dat die twyfelagtige eer van die wêreld se gevaarlikste pad gou terug sal keer na die omgewing. Massiewe grondverskuiwings is oral langs/oor die nuwe pad te siene en dit is net ´n kwessie van tyd voor dinge skeef gaan loop. (Verseker ´n goeie PhD opsie vir ´n siviele ingenieur.)

The world´s most dangerous road used to be the road between La Paz and Choroico. However a new road has been built and the "honour" now befalls another road in China. We decided to bike the old road. Although it might be dangerous for a car it is not really frightening on a bike. Still the scenery is beautiful and we enjoyed the 3000m vertical drop over 64km.

Choroico

Ons het besluit om die aand agter te bly in Choroico, wat ´n heerlike tropiese klimaat en baie suurstof het. Het die volgende oggend in die koppe gaan rond stap voor ons teruggekeer het La Paz toe. Daar het ons op die pragtigste vlinders afgekom asook verskeie Coca plantasies (wettig in Bolivia).

We decided to spent the night in Choroico to enjoy the tropical climate and abundant oxygen. Went for a hike in die mountains where we saw beautiful butterflies and some Coca plantations (legal in Bolivia).

Coca plantasies /plantations.

Lago Titikaka (2) - Bolivia

2007-11-09T10:34:00.000-08:00

Copacabana

Sodra jy die Peru-Bolivia grens oorsteek is die kultuur en ekonomiese verskille duidelik sigbaar. Bolivia is selfs goedkoper as Peru. Vir 10 Bolivianos elk, sowat R9 of 70p, het ons ´n driegang maaltyd geniet, bestaande uit: sop, forel en jelly. Ons het twee nagte in Copacabana aan die Bolivia kus van Lago Tititkaka gebly.

Op die dorpsplein is ´n reuse wit katedraal waar mense op Sondae hulle voertuie laat seën. Dit sluit trokke, taxi´s, bakkies, karre, basies enige iets wat kan ry in. Die voertuig word versier met blomme, linte en tinsel, wat ook daar gekoop kan word. ´n Kas bier of vonkelwyn word nader gesleep. Die meerderheid word op die voertuig uitgegiet, ´n slukkie word geneem deur die eienaar en nabye familie wat die seremonie bywoon en dan ´n vrygewige sopie uitgegooi op die grond vir Pacha Mamma (Moederaarde). Hierdie is een van vele voorbeelde waar die Katolieke godsdiens met die plaaslike gelowe vermeng word.

Copacabana is a town on the Bolivian coast of Lake Titicaca. Bolivia is even cheaper than Peru, we enjoyed a three course meal for 10 Bolivianos each, about R9 or 70p. Every Sunday vehicles are brought from far and wide to be blessed in front of the white cathedral on the town square. The vehicles are adorned with flowers, ribbons and tinsel for the occasion.

Versiersel te koop vir die seën van voertuie.

Stalls to buy decoration for the blessing ceremony.

´n Voertuig uitgevat vir die seremonie.

A vehicle decorated for the ceremony.

In Copacabana, popcorn is BIG

Copacabana kus / Coast

Isla de Sol

Isla de Sol is twee ure per boot van Copacabana af. Volgens Inka mitologie is die eiland die plek waar hulle voorvaders uit die meer verreis het en daarom is dit steeds heilige grond vir die Inkas.

Two hours per boat from Copacabana you´ll find Isla de Sol. According to Inca mythology this island is where their forefathers rose from the lake and is therefore still holy ground to the Incas.

Isla de Sol

Inka ruïnes op Isla de Sol

Inca ruins on Isla de Sol

Lago Titikaka (1) - Peru

2007-11-08T13:08:00.000-08:00

Puno

Puno is ´n redelike groot dorp aan die kus van Lago Titikaka (Titi = steen & Kaka = Puma), die hoogste bevaarbare meer in die wêreld. Daar is baie mites en legendes oor die meer onder andere dat die Inka voorvaders uit die meer verreis het. In die 1940´s het Jacques Cousteau met ´n duikboot die bodem van die meer verken en ´n tempel daar gevind, dit kan of die eertydse woning van die Inka voorvaders wees, terwyl ander meen dat dit die verlore stad van Atlantis is. Daar is heelwat eilande op die meer waar mense steeds woon wat ons besoek het.

Puno is a rather large town on the coast of Lake Titicaca (Titi = Stone & Caca = Puma), the highest navigable lake in the world.

Los Uros

Dit is die sogenaamde drywende eilande. Daar is ongeveer 40 van hierdie mensgemaakte eilande. Die eiland self, die huise met al die meubels daarin en ook hulle bote word alles van riete gemaak. Verder eet hulle dieselfde riete en maak vuur daarmee. Die Urosse het destyds gevlug van die Inkas en ´n heenkome gevind op hierdie eilande. Hulle eet buiten die riete darem ook vis en slaan deesdae goeie munt uit toerisme. Elke eiland huisves 3-4 gesinne, die oudste man is hoof van die eiland en as daar stry kom, gaan haal hulle bloot ´n groot saag en verdeel die eiland. As daar later versoening tussen die partye sou kom, word die eilande weer aanmekaar geheg.

These are man made islands that are constructed entirely of reeds, the inhabitants even eat the reeds and use it as fuel for cooking. There are around 40 of these floating islands on Lake Titicaca.

Amantani

Dit is ´n regte eiland so drie ure per boot van Puno af. Die mense hier bly in die grootste eenvoud. Die hoof aktiwiteit is landbou, maar hulle verbou meestal net genoeg vir eie gebruik en om te verruil vir ander noodsaaklikhede. Ons het by Ricardina en haar familie tuis gegaan. Sy het vir ons heerlike kos (80% papas = aartappels) gemaak op haar kleistofie. Ons het sleg gevoel om haar enigste messegoed en breekware te gebruik, terwyl sy en haar ouers op die vloer sit en met hulle hande eet. Ons het besef dat mens so min nodig het in die lewe, as ek net dink hoeveel borde en messegoed ons het. Die probleem is om terug te keer na die eenvoud as jy eers gewoond is aan meer.

This is a real island three hours per boat from Puno. The people live very simple lives and we were fortunate to share a home with a local, Ricardina, and her family.

Ricardina

Ricardina se huis / Ricardina´s house

Etenstafel / Dinner table

Ricardina se "nietos" (kleinkinders)

Ricardina´s "nietos" (grandchildren)

Uitsig vanaf hoogste punt op Amantani waar Pacha Pappa aanbid word.

View from the highest point on Amantani where Pacha Pappa is worshipped.

Landbou op Amantani / Agriculture on Amanatani

Ons met tradisionele Amantani uitrustings / Dressed in traditional Amantani clothes

Tequile

Dit is nog ´n eiland net ´n klipgooi van Amatani af. Die inwoners het interessant wette en gebruike. Byvoorbeeld wanneer ´n man in ´n meisie belang sou stel, sal hy haar met klippies gooi, na ´n tyd sal hulle begin gesels en as hulle van mekaar hou trek die meisie by die man se ouers in. As hulle binne 5 jaar twee kinders het mag hulle trou, indien nie en hulle wil saam wees moet hulle die eiland verlaat. Andersins word die verhouding verbreek en probeer hulle iemand anders. As hulle wel trou, hou die bruilof 7 dae lank aan, die bruid en bruidegom mag egter nie deelneem aan die feestlikhede nie, hulle mag nie dans, eet of selfs lag nie. Die huwelik is immers ´n ernstige saak. Op Tequile hou die inwoners by die drie hoof Inkawette:

Jy mag nie steel nie

Jy mag nie jok nie
Jy mag nie lui wees nie

Om hierdie rede kom werkgewers van so ver as Lima hierheen om werkers te werf.

Tequile is another island a few kilometres from Amantani. The people are very hardworking and the three main Inca laws still apply on this island:

Thou shall not steal
Thou shall not lie
Thou shall not be lazy

Tequile

Inwoners van Tequile is nie lui nie

Residents of Tequile are not lazy

Weefkuns word deur vrouens beoefen terwyl die mans brei.

Women weave while the men knit.

Uitsig van Tequile / View from Tequile

Cusco & Machu Picchu - Peru

2007-10-24T15:23:00.000-07:00

Cusco

Dit is die toeriste mekka van Peru, maar ten spyte van die toeriste is dit ´n baie "charming" dorp. Cusco was die hoofstad van die Inka ryk voor die Spanjaarde dit ingeneem het. Daar is baie Inka ruïnes in en om die stad wat getuig van ´n ryk Inka geskiendenis.

Ons het eendag saam met ´n agentskap van Cusco af gaan "raft". Die stroomversnellings was nou nie die van die Zambezi nie, maar dit was ´n lekker uitstappie, net ongelooflik koud. Het nie foto´s hiervan nie.

Cusco is the tourist mecca of Peru, it was the capital of the Inca empire before Spanish conquest. There are numerous Inca ruines around the city portraying the rich Inca heritage.

Meeste Inka geboue is vernietig deur die Spanjaarde, maar sommige plekke het die Spanjaarde bo-op die ou Inka mure gebou.
Most Inca buildings were destroyed by the Spanish, however some places the Spanish built on the old Inca walls.

Cusco strate kan jou nogal uit asem laat teen 3400m.

Cusco streets leaves you breathless at 3400m.

Peruviaan met haar Llamas

Peruvian with her Llamas

Hier gebruik mense nie lemmetjies draad om hulle eiendom te beveilig nie, maar kaktusse word op die muur geplant.

Barbwire is not used to protect one´s propery, they rather plant cactus on the walls.

Ollantaytambo

Omdat dit baie duur is om direk van Cusco met die trein Aguas Calientes (waarvandaan jy Machu Picchu besoek) toe te ry, het ons met ´n bus na Ollantaytambo gery waar ons ´n goedkoper trein kon kry. Ons het paar ure daar deurgebring en die Inka ruïnes in die omgewing besoek. Ons het ons verwonder aan die reuse granietblokke wat die Inkas uitgekap het en besef Machu Picchu gaan iets besonders wees.

As the direct train from Cusco to Aguas Calientes (from where Machu Picchu is reached) is very expensive, we took a bus to Ollantaytambo and a cheaper train from there. We had a few hours there and went to the local Inca ruines. We were amazed by the huge granite blocks used by the Incas.

Wie weet hoe die Inka´s hierdie granietblokke beweeg het, daar is sommiges wat meen dat hulle die krag van "levitation" gebruik het.

Who knows how the Incas moved these blocks of granite, some say it was by using the power of levitation.

Spasies word in die mure ingebou vir stoorplek.

Spaces were built in the walls for storage.

Machu Picchu

Ons het 04:00 in Aguas Calientes begin stap aan die 3.5km na die argeologiese perseel. Meeste van die pad is trappies, saam met die klim van Wayna Picchu en die pad terug het ons uitgewerk moes ons ongeveer 7000 trappe geklim het die dag.

Machu Picchu is gebou op ´n plato tussen twee groot pieke en omring deur valleie, dus baie moeilik om te bereik. Dit is die rede dat die stad eers in 1911 deur westerse argeoloë ontdek is, let wel daar het drie plaaslike families gebly toe dit "ontdek" was. Behalwe dat die ligging baie strategies is, is dit ook in ´n posisie naby aan hulle gode, die son en die maan. Daar is verskeie tekens dat die inwoners die stad verlaat het voor dat dit voltooi was, daar is twee teorieë hieroor. Sommiges meen ´n epidemie het onder die inwoners uitgebreek, terwyl ander vermoed dat die nuus van die Spanjaarde wat besig was om die Inka ryk uit te roei hulle bereik het en hulle die Amazone ingevlug het.

Die Inka bouvernuf is prysenswaardig, dit is ongelooflik met watter presisie hulle stene uitgekap en gepak het, geen sement is gebruik nie. Dit moes ongelooflike harde werk gewees het om die stad te bou. Ons vertel verder aan die hand van foto´s.

We started the climb to Machu Picchu from Aguas Calientes at 04:00, most of the way is steps. Together with climbing Wayna Picchu we calculated that we climbed about 7000 steps on the day.

Machu Picchu is located very strategicaly on a plateau surrounded by mountains and valleys, this the reason for it only being discovered in 1911, keep in mind there were three local families that lived there at the time it was "discovered".

The Inca craftmanship is astounding, it is amazing to see with what precision rocks were shaped and stacked (no cement used). See photo´s below.

Die alombekende poskaart uitsig oor Machu Picchu (Ou berg) met Wayna Pichu (Jong Berg) in die agtergrond. Op die 2e foto kan jy mooi die regaf kranse sien wat Machu Picchu omring.

The well-known postcard view of Machu Picchu (Old Mountain) with Wayna Picchu (Young Mountain) in the background. The high cliffs surrounding Machu Picchu are well displayed on the second photo.

Ons bo-op Wayna Picchu

On top of Wayna Picchu.

Die trappies na Wayna Picchu. Die Inkas het nie hoogtevrees geken nie.

The steps up to Wayna Picchu. The Incas did not know the fear of hights.

Daar is soveel hoekies, draaitjies en venstertjies, enige fotograaf se droom. Hier is paar van ons "snappies".

There are so many nooks and crannies, any photographers dream, here are some of our "snappies".

Die uitsig op Machu Picchu van Wayna Picchu af, let op na die ligging dit sou byna onmoontlik gewees het om die stad in te neem.

The view on Machu Picchu from Wayna Picchu, note the setting it would be almost impossible to invade the city.

Pisac

Ons het ook die ruïnes naby Pisac gaan besoek. Dit is ´n minder bekende perseel as Machu Picchu, maar ook baie interessant. Hier moes hulle baie intensief geboer het as jy kyk na die rye en rye terasse.

We also visited the ruines near Pisac. This site is less known than Machu Picchu, but also very interesting. Here they must have farmed intensively as there are rows and rows of terraces.

Amazone - Peru

2007-10-24T14:59:00.000-07:00

Ons het 4 dae en 3 nagte in die Refugio Amazonas Lodge gebly, twee en 'n half ure per boot van Puerto Maldonado af. Dit was lekker om die eerste keer sedert Brazil ordentlik warm te kry.

Refugio Amazonas is 'n pragtige lodge, by verre die mees luukse verblyf wat ons tot dusver gehad het. Die kamers het net drie mure en ipv deure is net linne gordyne voor die ingang gehang. Dus voel mens die bos is altyd naby. Behalwe vir die akkomodasie was die kos ongelooflik!

We spent 4 days and 3 nights in a beautiful lodge in the Amazon, the most luxurious accomodation we had so far on our trip, eventhough the rooms only had 3 walls.

Ons kamer/ Our room

"Chilling"

Die plantegroei is alles en meer wat mens verwag. Kort-kort loop jy plante raak wat in Suid Afrikaanse tuine groei, want baie van ons tuinplante is van Suid-Amerika ingevoer, hier in die Amazone is alles net baie groter en groei meer welig.

Gert by ´n Wurgvy / Gert with a Strangler Fig

Ook die voëllewe is nimmereindig en hul vere van alle kleure. Ons het pragtige voëls gesien, onder andere ´n paar soorte Macaws (die groot seerower pappegaaie). Dit is ´n belewenis om hulle te sien in die vrye natuur, veral in vlug. Ons weet nie wat mense besiel het om die voëls in koutjies op te sluit nie. Weens die ruig plantegroei het ons nie veel dierelewe gesien nie, wel ´n paar soorte apies en ook Capibaras, die grootste knaagdier in die wêreld.

The bird life is spectacular. It is an experience to see the big Macaws in full flight in their natural habitat. Due to the dense vegetation, we saw very few mammels, only a few species of apes and the Capibara, the biggest rodent on earth.

Macaw mbv verkyker / Macaw through binoculars

In die area waar ons was groei daar baie Brazilneutbome. Brazilneute of Castanas (Spaans) word nie verbou nie, aangesien mense nie die bome aan die groei kan kry nie. Alle Brazilneute word in die natuur opgetel. Dit groei nie aan die bome in die doppe wat mens ken nie. Die bome dra groot "coco´s", amper soos klapperneute sonder die hare. As dit oopgekap word is daar ongeveer 20 Brazilneute soos ons dit ken in. Die brazilneute is heerlik vars, ons het bitter baie daarvan geëet.

Around the lodge are a lot of Brazil nut trees. They cannot be cultivated and all the trees occur naturally in the forest.

Brazilneut coca´s / Brazil nut cocas

Wat my altyd sal bybly is die geluide en reuke van die Amazone, dit is nooit stil nie, maar ook raas dit nooit nie.

Die Bosvloer / The forest floor

Die bosdak / The forest canopy.

Hier het ons Piranhas probeer vang, net die gids het een gekry.

Here we tried to catch some Piranhas, only the guide succeeded.

Piranhas is heelwat kleiner as wat ek gedink het, een sal jou darem nie kan dood maak nie, maar jy het probleme as ´n skool op jou afkom.

Piranhas are much smaller than I anticipated, one won´t kill you, but beware if a school finds you.

Gert in aksie saam met die "locals", hier in die bos is die mense ook sokkermal.

Gert in action with the locals, even in the forest the people are crazy about soccer.

Cordilleras Blanca - Peru

2007-10-15T14:17:00.000-07:00

Lima

Van Santiago af het ons Lima toe gevlieg. Met eerste oogopslag is die opinies van vorige besoekers met wie ons al gesels het bevestig en het ons besluit om so gou as moontlik aan te beweeg. Ons het rondom middagete geland, maar die vroegste bus Huaraz toe waarop ons plek kon kry het eers die aand 21:30 vertrek. Dus moes ons ´n halwe dag verwyl in hierdie grou stad waar die son nooit skyn nie (letterlik).

Die verkeer in Lima is mal. Tussen die lughawe en busstasie het ons seker ´n half dosyn noue ontkominge gehad, elke keer het ons drywer maar net gelag, gesug: "Lima traffic" en getoet. Almal toet die heeltyd, maar dit is ´n Peru ding want ons het dieselfde gevind in Huaraz, die enigste verskil dat dit oorverdowend is in Lima aangesien hier duisende voertuie is.

Ons het bietjie rond gedwaal en toe ons onsself kon kry was ons op die Plaza de Armas tussen ´n skare mense met ietsie pers êrens, ´n rok, das, krale, strikkie ens. Tussen ons toerboek en ´n gesprek met ´n Spaanse Limaan (waarvan ons 1 uit 20 woorde verstaan het en elke 5 woorde geknik het) het ons geleer dat die verwagte optog een van verskeie "Our Lord of Miracles" feesvieringe gedurende Oktober is. Dit was duidelik dat al die perses iets te wagte was en omdat ons nog paar ure gehad het voor ons bus sou vertrek, het ons ook maar gewag. Na ons boude al deur gesit was op die sypaadjie het ´n koperblaasorkes aangekondig dat die aksie gaan begin. Teen ´n slakkepas ´n prosessie van kerklei ´n skildery van Christus in ´n dik goue raam om die plaza gedra vooruitgegaan deur vrouens wat wierook brand en treurige liedjies sing. Die skildery is die enigste item uit die Las Nazarenas kerk wat tydens ´n aardbewing in 1655 ongedeurd gebly het. Die Peruviane glo dat dit ´n wonderlik werk was en daarom word die optog jaarliks gehou. Dit is duidelik te siene op die draers se gepynigde gesigte dat die skildery byna ´n ton weeg. Dit is ´n baie emosionele toneel vir die toeskouers, baie is in trane.

Lima is a horrible city as many other travellers have warned us. What brightened the half day we had to spent here was a procession that is part of the "Our Lord of Mircales" festivities.

Die Christus skildery/The portrait of Christ

Inca Kola is ´n Peruviane se trots, die slagspreuk op die advertensie sê: "the creativity identified to us", ironies genoeg word dit besit deur Coca Cola.
Inca Kola is the pride of Peruvians, the slogan below says: "the creativity identified to us", ironically it is owned by Coca Cola.

Huaraz

Huaraz is die hoofdorp van die Cordilleras Blanca streek. Die dorp word omring deur die Andes. Ons het hierheen gekom om in die berge te stap en ons plan was om die bekende 4-dag Santa Cruz roete aan te pak. Ons het dit genoem aan ons hostel eienaar wat ons toe van ´n ander roete vertel het met baie minder toeriste, Jo´s trek, wat volgens hom baie mooier is en net ´n bietjie moeiliker. So het dit gekom dat Jo van Jo´s place ons oortuig het om Jo´s trek te gaan stap.

Die middag van ons aankoms het ons in die dorp gaan rond stap en is begroet met ´n kleurvolle dansende fiesta. Ons was baie beindruk met die jong mense se energieke passies teen ´n hoogte waar ons hyg as ons 5 trappe geklim het.

´n Ander ding wat opvallend was in Huaraz is dat hulle gedurig klappers skiet, elke dag van die week enige tyd van die dag of nag. Niemand met wie ons gesels het weet juis hoekom nie.

Huaraz omring deur die berg/Huaraz surrounded by the mountains

Siesta

Die kleurvolle fiesta/The colourful fiesta

Laguna 69

Om te help aklimatiseer voor ons 3 dag "trek" het ons eers ´n dagstap gedoen. Jo het die dagstap aanbeveel (ons toerboek het die keuse bevestig, daar word wel geen melding gemaak van Jo´s trek nie) . Die laaste kilometer of wat het ons harde klippe gekou en moes elke 20m stop om ordentlik asem te skep, want die lug is bitter dun. Op 4750m is ons beloon met ´n pragtige blou meer omring deur gletsers en sneeubedekte berge.

To acclimatise we first did a one day trek to the beautiful Laguna 69, before taking on the 3 day trek.

Jo´s trek

Gewapen met ´n kontoerkaart wat Jo vir ons gegee het en notas vir die roete, het ons ons sakke gepak en vertrek. Die roete behels basies dat jy op dag een in ´n vallei opstap en dag twee ´n pas (5100m) oorsteek om dag drie in ´n ander vallei terug te stap.

Die valleie is pragtig, daar is orals waterstrome en die berge toring bo jou uit. Die eerste dag het ons baie gemaklik gestap en het net die laaste kwart van die pad swaar begin kry toe ons begin styg het. Lekker moeg het ons tent opgeslaan langs ´n waterstroompie en het net betyds ingetrek voor dit begin reën het. Ek moet erken ek was nogal beindruk met die tentjie wat ek op E-bay gekoop het vir ´n "Tenner".

The route entails walking up one valley on day one, crossing the pass on day two to walk back down another valley on day three.

Day one was rather easy apart from the last bit when we started to rise. Tired we pitched our tent just in time to avoid the rain.

Ons het opgestaan in sonskyn en was baie opgewonde om die pas oor te steek. Alles het goed gegaan, weereens net kortasem. Na ´n uur en bietjie se klim het ons blertsies sneeu gekry en baie opgwonde foto´s geneem, min het ons geweet dat kort daarna ons in kniediep sneeu sou stap terwyl dit ook sommer begin sneeu, het want die bloue lug van die oggend het verdwyn. Soos dikwels die geval met hoë berge is die bo-kant bedek met los rotse, wat nie normaalweg ´n probleem is nie, maar wat ons stap moeilik gemaak het, was die dik sneeu wat keer dat jy kan sien waar klippe is en of dit los is. Wat die gedeelte verder ongemaklik gemaak het, is dat ons nie ordentlike stapskoene het nie, maar Solomon Aquarius skoene, wat basies tekkies gekruis met plakkies is: dus glad nie warm nie. Met die nuwe uitdagings was die min lug vergete. Ons het baie stadig gevorder, maar is bly om te kan sê ons het veilig bo gekom en weer veilig af in die ander vallei, want met die af-slag het die sneeu swaarder begin val, wat dit moeilik gemaak het om die pad te vind en dit was baie glad. Na ´n "river crossing" in die vallei het ons ´n lekker plekkie gevind en verlig na die dag se avonture ons tentjie opgeslaan. Ons het toe verstaan waarom daar min toeriste op die roete is, om die waarheid te sê ons het geen ander mens teëgekom in die 3 dae nie. Hierdie was een van daardie ervaringe wat verhouding bou, ons het dit gemaak!

The second day started off bright and sunny but soon we where knee deep in snow with our Solomon Aquarius sandals, struggling to see the boulders we had to cross to reach the top of the pass. We were greatful that in the end we crossed safely and could pitch our tent after a day packed with adventure.

Dag drie was selfs ´n mooier oggend as die vorige ten spyte daarvan dat ons tentjie gevries was, maar die keer het die mooi weer ons uit die vallei gesien. Dit was ´n rustige stap en teen 15:00 het ons The Way Inn Lodge bereik. Ons het onsself ´n bier daar belowe en na twee slukke besluit om daar te oornag. Dit is ´n pragtige plek, weggesteek in die berge, ideaal om net rustig te wees. Ons het die heerlikste ete van ons toer hier geniet en ´n baie interessante Deense paartjie ontmoet.

Day three was a beautiful day and stayed that way. It was an easy walk out of the valley and we spent the night at the Way Inn Lodge at the end of the trek.

Tydens ´n aardbewing in 1940 het ´n reuse gletser uit die berge los geskeur en in die meer aan die bo-punt van die vallei geval en die walle gebreek het. Dit het veroorsaak dat massas water en modder in die vallei afgespoel en Huaraz byna uitgewis het. Op die foto kan jy die gletser en die gat in die wal sien.

During an earthquake in 1940 a massive glacier broke from the mopuntain and fell into the lake at the top of the valley. This caused the walls of the lake to break and tons of mud and water rushed downed the valley and demolished most of Huaraz. On the photo below you can see the glacier and the hole in the wall.

Way Inn lodge

Die volgende dag was die plan om af te stap na ´n nabygeleë dorpie en daar ´n bussie te kry terug Huaraz toe, maar ons het dit so baie geniet om deur die dorpies en landbou aktiwiteite te drentel dat ons al die pad tot in Huaraz gestap het. Sondag was ons net rustig en bly om te kon kyk hoe die Bokke hulle weg oop speel na die finaal. Die aand het ons met ´n deurnag bus teruggekeer na Lima waarvandaan ons na Peurto Maldonado in die Amazone vlieg, van Deventers in die berge na Deventers in die bos.

The following day we walked back to Huaraz through villages and enjoyed watching the farming activities.

Die pad terug na Huaraz/The way back to Huaraz

´n Peruviaanse vrou, hulle kleredrag is soortgelyk aan die vrouens in Bolivia maar die hoede is anders.

A Peruvian woman, the dress is similar to the Bolivian women but the hats differ.

Coke stop

Woestyn tot Soutpanne - Chile & Bolivia

2007-10-04T06:07:00.000-07:00

San Pedro de Atacama

´n Oase in die woestyn wat sy voortbestaan te dankie het aan toerisme, want behalwe vir die pragtige dorre landskap is hier en groei hier niks nie. Steeds het die stofstrate en klei geboue baie karakter en voel dit soos ´n verlore wêreld as mens daar ronddwaal.

An oasis in the dessert existing solely for tourism as apart from the beautiful barren landscape there is nothing there. Still the dirt streets and clay buildings have a lot of charm and it feels like you are in a lost world when wandering the streets.

Die kerkie in San Pedro de Atacama / The church in San Pedro de Atacama

Jeep Toer

Van San Pedro af het ons aangesluit by ´n Jeep toer deur die suide van Bolivia tot sover as die Uyuni soutpan, die grooste soutpan in die wêreld (10500 vierkant ´n km, sowat 10 biljoen ton sout).

San Pedro op 2400m is ´n uur se ry van die Bolivia grens op 4500m. Jou gestel kom in opstand om in so kort periode meer as 200m te styg, die res van die dag was ek olik, Gert se lyf het dit beter gevat maar steeds was hy nie 100% nie. Die eerste dag het ons die 450km na Uyunie in 9 ure afgelê met Roland, ons gids, aan die stuur. In die daaropvolgende 3 dae het die "scenic route" ons teruggeneem tot in San Pedro. Vir ´n dag lank het ons oor die soutpan gery, wit sover jy kan sien. Die laaste 2 dae het ons verby ongelooflike berge, mere (van verskeie kleure), volkane, geysers en baie niks gery. Sommige niks is mooier as ander niks. Elke nou en dan het ons op ´n dorpie afgekom wat op die oog af verlate was behalwe vir ´n verdwaalde Llama (korrekte uitspraak "Jama", ll=j in Spaans) of twee. Dit is ´n fotograaf se droom.

Saam in ons groep was vier Switserse meisies met wie ons goed bevriend geraak het, het blyplek vir ons volgende ski vakansie. Die hoogte het gewissel tussen 3500m en 5050m, die hoogste wat enige van ons al ooit was. Lede van ons geselskap het om die beurt siek geraak (behalwe Gert), gelukkig was my beurt na dag een verby. Die plaaslike raad vir hoogtesiekte is Coca blare, na ´n dag van siek wees heet een van die Switserse meisies haar tot ´n aftreksel van die blare gewend. Weet nie hoe sy dit in haar lyf gekry het nie want die reuk het my byna van voor af siek gemaak.

Hier is ´n paar van die 400 foto´s wat ons geneem het.

From San Pedro we joined a Jeep tour for 4 days driving through the south of Bolivia as far as the Uyuni salt flats. As die route took us as high as 5050m we experienced some altitude sickness, still it was worthwhile as the scenery was breathtaking. In our group were four Swiss girls that we befriended, have a place to stay for our next ski trip.

Here are some of the 400 pictures we took.

Op die Uyuni soutpan / The Uyuni salt flats

Laguna Blanco

Laguna Colorado, die pienk is alge/the pink is algae

Geysers

Kerkie in een van die dorpies waar ons aangedoen het

A church in one of the villages we visited

Boliviaanse vrouens op die Uyuni mark

Bolivian women on the market in Uyuni.

Llamas

Kuslangs - Chile

2007-09-27T09:48:00.000-07:00

Wanneer jy die grens tussen Argentinië en Chile oorsteek merk mens dadelik op dat die land in Chile meer benut word itv landbou, ook Chè Guevara het dit in sy reisnota´s , Motorcycle Diaries, waargeneem.

Ons eerste besoekpunt in Chile was Puerto Natales wat redelik ver suid lê. Gelukkig het ons net paar ure hier spandeer voor ons aanboord die Navimag gegaan het. Puerto Natales is ´n redelike treurige dorpie. Soos oral in die suide van Chile word al die huis van houtplanke en sink gebou, maar hier is meeste maar lendelam.

Die Navigmag is eintlik ´n groot vragskip wat ekstra munt slaan deur ´n paar toeriste te karwei. Dit is nie baie luuks nie, maar die boot is skoon en netjies en die drie etes per dag wat ons gekry het was baie lekker. Die meeste van ons mede-reisigers was soos ons jong mense wat deur Suid-Amerika swerf. Ons het lekker gekuier met twee Kaaskoppe en ´n meisie van Luxembourg. Die enigste Amerikaner het hom ook by ons aangesluit om op te kom vir Amerika wanneer die res van ons hulle blameer vir baie van die ellendes in Suid-Amerika. Ons het gevind die Europese jong mense wat hier rondswerf baie bewus is van die uitbuiting van derde wêreld lande en skaam is oor hul koloniale verlede. Ek (Marna) en die meisies het een aand gesels en beide het gesê hulle sal nooit ´n diamant ring dra nie, omdat mens nie met sekerheid kan weet of dit ´n bloeddiamant is of nie. Ek het geswyg op die onderwerp en was stilweg verlig dat ek my trouring in Lize se sorg gelaat het in die VK en net ´n plein silwer pand gedra het.

We crossed the border from Argentina to Chile to go aboard the Navimag. The Navimag is a cargo ship that makes a little extra from taking tourists from Puerto Natales 1500km further north to Puerto Montt. The latter is a lovely port with some great seafood. We also visited the Chileo Island, Chile´s 2nd biggest island, from there.

Ons het met die Navimag van Puerto Natales tot by Puerto Montt, 1500km Noord, gevaar in 3 dae. Die boot het deur die fjords aan die Chiliaanse kus gevleg en ons was net een dag op die oop see. Die fjords en omgewing is pragtig.

Die fjords

Seeman Gert

Navimag in die Puerto Montt hawe

Ons het net ´n oggend in Puerto Montt deurgebring, dit is ´n baie mooi hawe dorpie. Ons het heerlike seekos daar geëet onder andere ´n hoop oesters.

Ons het die middag met die ferrie Chileo toe gegaan, Chile se 2´e grootste eiland. Dit is ´n interessant eiland met baie legendes.

Die Chileo kus waarvandaan die vissers uitgaan.

Die volgende dag het ons na Pucon vertrek om die Villarrica volkaan te gaan klim. Villarrica is Chile se mees aktiewe volkaan. Ons het in redelike digte mis begin stap, maar soos ons gestyg het, het ons deur die mis gebreek en voor ons het die sneeu bedekte volkaan gelê. Die hele pad het ons deur sneeu gestap gewapen met yspikke en sneeupakke, dit is nogal harde werk. Na ´n styl finale 300m het ons die bo-kant bereik en voor ons ´n reuse gat wat die mees onaardige geluide maak, rook wolke uitblaas en stukke rots en lawa uitspoeg. ´n Mens kry ´n kriewelrige gevoel in jou maag daar bo, maar wat ´n indrukwekkende ervaring. Kan jouself indink dat die duiwel daar bly. Alhoewel dit ons 5 ure geneem het om op te gaan is ons af in net 1.5 ure. 50% van die pad gly jy op jou boude af, dit is soos ´n glyplank wat nooit ophou nie, groot pret! (Sien video onder)

From Puerto Montt we went to Pucon to climb the Villaricca volcano, Chile´s most active volcano. After struggling through the snow with ice axes and snow suites we reached the summit. Meeting us here was an enormous hole from which came unearthly sounds and smoke Pieces of rock was thrown into the air from the pool of lava below, it is imaginable that the devil lives down there. The decent took us only 1.5 hours as we slided down 50% of the way, this was great fun!

Met die dat ons die roete suid aangepas het, is ons ´n week voor skedule. Op aanbeveling van ons mede Navimag-vaarders het ons plan gemaak om na die soutpanne in Bolivia toe te gaan op ´n Jeep toer van San Pedro te Atacama, Chile, af. Dit was nie deel van ons oorspronklike plan nie, maar ons is bly dat ons dit ook kan bywerk

As we had to change our route south we were a week ahead of schedule. On recommendation of friends we met aboard the Navimag, we arranged to go to the salt flats in Bolvia, we are really looking foward to this.

Die lang pad Suid - Argentinië

2007-09-20T11:14:00.000-07:00

Ons was gedwing om ons oorsprongklike toerplan te wysig omdat van die roetes onbegaanbaar was weens swaar sneeu en reën. Dit het tot gevolg gehad dat ons twee dae op busse spandeer het en die heelpad lyk die omgewing soos die Karoo net met bietjie minder lewe. Om die suide van Pategonië te bereik, moes ons al die pad tot aan die weskus van Argentinië ry, toe eers kon ons suid vorder, daarna weer noord-oos om El Calafate te bereik. Dit is ´n wye draai en in Argentinië (8e grooste land in die wêreld) kry wyd nuwe betekenis, maar dit wat ons hier Suid (soos Tanne Hetta sal sê, stel haar binnekort voor) gesien het is ongelooflik en was elke minuut op die bus werd.

Due to snow and rain a lot of the main routes south were closed and we had to ammend our original plan. The effect of this was that we had to take a two and a half day bus trip via the West coast down to El Calafate.

Ons het busritte het so uitgewerk dat ons agt ure in Comodoro Rivadavia aan die weskus moes oorstaan. Dit is nie ´n mooi stad nie, amper soos ´n Beaufort-wes langs die see en ook nie ´n mooi see nie, swart klippies strande ens.

Wat wel die agt ure opgekikker het was die heerlike vleis wat ons by die supermark se kafeteria geëet het, dit het al die Parilla´s wat ons tot dusver by restaurante geëet het uitgestof, en ons kuier by Tannie Hetta.

Na die Boere oorlog het verskeie boer gesinne die Engelse juk ontduik deur in Argentinië te kom boer waar hulle plase aangebied is in hierdie karoo-agtige landskap waardeur ons uur-na-uur gery het.

Gert het verlede jaar met die Rio Negro kanowedvaart een van die oorspronklike immigrante se kleindogters ontmoet. Ons het haar gekontak en sy het laat weet dat ons haar suster (Tannie Hetta) moet gaan opsoek in Comodoro. Ons het so gemaak. Ons is met ´n kus ontvang en is bederf met tee en ´n berg koekies. Tannei Hetta praat nog vlot Afrikaans met nou en dan ´n "ou" woord soos: "alger het gehelp". Sy bak melktert en gaan NG kerk toe. Haar kinders en kleinkinders kan nie Afrikaans praat nie, want haar oorlede man was Spaans, nietemin doen haar kleinkinders volkspele met die rokke, kappies, onderbaadjies en als. Die Afrikaanse gemeenskap en hulle gesinne in Comodoro is baie aktief ten spyte daarvan dat meeste gades en kinders Spaans praat. Hulle reël gereeld byeenkomste, dit is dan wanneer die kleinkinders volkspele doen en daar groot gebraai word, nie dat dit vreemd is vir die Argentyne wat parilla ken nie. Tannie Hetta weet nie hoe lank die NG kerk in Comodoro nog gaan bestaan nie, glo stry die lede baie, defnitief ons bloed.

Nadat ons ´n weg deur die koekies geëet het, het Tannie Hetta se seun, Tony, ons kom oplaai om ons die dorp te gaan wys. Eers het hulle met Comodoro se strandhuise gespog (nie heeltemal Kampsbaai nie), waarna ons by Oom Blackie se bakkery aangery het.

Oom Blackie (68) is al 10 jaar ´n bakker. Voor dit het hy bietjie geboer, trokke bestuur, klas gegee en so tussendeur reël hy toer na Suid-Afrika. Sy bakkery verkoop melktert en koeksusters, maar sy hoof produk is "toebroodjie-brood". Dit is 14kg brode wat ongeveer 80cm lank en 30x30cm hoog/breed is. Dit vat byna ´n dag om die brode te bak van begin tot einde. Nadat dit vir twee dae gestaan het om af te koel word al die korsies afgesny (dit word vir die varkies (sic) gevoer). Dit word dan opgesny en in pakkies gemaak wat aan toebroodjiefabrieke versprei word so ver as El Bolson, sowat nege ure van Comodoro af.

Nadat ons sy lemoenbroodjies geproe het was ons na sy huis toe sodat Gert hom kon vertel waarom die "proteas" wat hy van saad gekweek het nie blom nie. Sy huis is vol Africana, klein ossewa, Springbokvel, KWV 10 jaar, een van daai verbleikte vadoeke met die proteas en Uniegebou op.

Dit was heerlik om die mense te ontmoet, hulle gasvryheid was oorweldigend. Al praat hulle Afrikaans en doen volkspele, is hulle trotse Argentyne wat beweer dat die Pumas die Bokke gaan ore aansit in die wêreldbeker.

Gert saam met Tannie Hetta en Oom Blackie by sy brode.

Gert met een van Oom Blackie se Toebroodjie-brode

Na nog ´n nag en halwe dag op die bus het ons uiteindelik El Calafate bereik. Hier het ons ´n motor gehuur en deur gery El Chalten toe. El Chalten is aan die voet van die Andes geleë en bestaan uitsluitelik vir toerisme. Daar is pragtige staproetes en dit is ook van hier af wat ervare bergklimmers die bekende piek, Fitz Roy, klim. Ons het twee nagte hier geby en die voldag wat ons daar was seker 30km gestap. Daar is nie veel fauna nie, net so nou en dan ´n lomp haas, ´n redelike verskeidenheid voëls en llamas. Die berge en omgewing is egter pragtig, foto´s verder is beter as woorde.

At El Calafate we rented a car and drove to El Chalten, a small touristy town at the foot of the Andes. This town serves as a base for all expiditions to the famous peak, Fitz Roy. This is a hiker´s paradise and we walked about 30km on various routes the day we spent there. The area is breathtaking.

Fitz Roy

Daarna is ons terug El Calafate toe. Hier het ons die bekende gletser Perito Moreno besoek, wat ´n gesig! Die gletser is 30km lank, 5km breed en 180m hoog, nie naastenby die grootste in die omgewing nie, maar die mees toeganklike. Gletsers is nooit stil nie, dit kraak altyd iewers en met wat klink soos donderweer val daar van tyd tot tyd stukke ys af in die meer. Ons het die eerste dag sewe ure gesit en kyk na die gletser, en gewag dat stukke ys afskeur. Ons is paar keer beloon vir ons wag, dit is ´n indrukwekkende ervaring, sien die foto´s hieronder. Nooit gedink om te kyk hoe ys smelt kan so opwindend wees nie.

In El Calafate we visited the Perito Moreno glacier. This is a spectacular site. The glacier is never silent. You can always here something breaking, or ice splitting in the background. When a piece of ice breaks away and falls into the lake, it sounds like thunder. We spend 7 hours watching the glacier, waiting for a piece to break off. Never thought watching ice melt would be so exciting. See the pictures below.

Die volgende dag het ons saam met ´n toergroep op die gletser gaan stap. Die enigste kleur wat gletsers weerskaats is blou weens die prisma-effek. Dit is ´n pragtige kristalblou en kan gesien word in die ou ys wat diep in die gletser vasgevang is. Na afloop van ons ysstap is ons Whisky on Ice aangebied, geen tekort aan ys nie.

The next day we went for a walk on the glacier with a tour operater. The ice reflects only the colour blue from the spectrum and produces an amazing crystal colour. We were treated to some whiskey on ice after the walk. No shortage of ice around.

Wil verder noem dat die hostelle in Argentinië waar ons gebly het ons baie beindruk het. Dit was elke keer baie netjies en bekostigbaar, ´n plesier om daar te bly.

Nou is oppad Chile toe, nog ´n bus en die keer grondpad.

Bariloche - Argentinië

2007-09-12T12:12:00.000-07:00

Bariloche is aan die weste kan van Argentinië. Die dorpie is reg langs ´n pragtige meer en word omring deur die Andes. Ons het drie dae hier spandeer waarvan ons twee dae geski het. Ons was bly dat die gesegde: "ski is soos fietsry" wel waar is, toe ons ski's die sneeu tref het ons onmiddelik weer ons ski bene gevind en was so gou as nou by die hange af. Dit was heerlik om weer te ski en ons kan noem dat ons esse (s'e) al kleiner word. Die hange en hysers is nie so goed versorg soos in Europa nie, maar die tipe ding pla ons nie juis nie. Die hange is wel baie breër en langer as die in Switzerland, ons bene was behoorlik lam as ons onder gekom het. Van die hange het mens ook ´n wonderlike uitsig oor die Andes en die verskeie mere in die omgewing, dit was dikwels moeilik om op die ski te konsentreer, want mens kan nie ophou om jou te verwonder aan die omgewing nie. Ons het besluit dat dit mooier is as Switzerland, die hoofrede is dat dit hier meer ongerep is wat ons verkies. Van hier af gaan ons verder suid, beloof om pragtig te wees maar ook vrek koud.

Bariloche is situated on the west of Argentina. The town is right next to a beautiful lake and is surrounded by the Andes. We spent three days here, two of them skiing. The slopes and lifts are not as well kept as in Europe, but the slopes offer spectacular views of the surrounding mountains and lakes. From here we will head down south which promise to be beautiful but extremely cold.

Van Deventers op die Cerro Cathedral ski hange en paar foto's van die uistig, wel nie naastenby wat dit is om dit te sien nie:

The Van Deventers on the slopes and some pictures of the view:

Die meer waarlangs Bariloche geleë is:

The lake next to Bariloche:

Buenos Aires - Argentinië

2007-09-12T11:52:00.000-07:00

Van Iquazo is ons Buenos Aires toe. Om eerlik te wees Buenos Aires is nie ´n baie mooi stad nie, maar steeds het die stad baie kultuur en 'n lekker atmosfeer. Dit is asof die stad agtergebly het in die vroeë 1900's toe die Argentynse ekonomie floreer het in hulle dae as die wêreld se hoof graanverskaffer. Die geboue is meestal oud en nie goed onderhou nie, maar mens kan tekens sien van eertydse weelde. Ons het meestal maar in die stad rondgedwaal, ´n "tango show" gaan kyk, koffie gedrink in ´n kafee wat al 150 jaar oud is ens.

From Iquazo we went to Buenos Aires. Not the most beautiful city in the world but it has it´s charm and lots of culture. It is as if the city stayed behind in the early 1900´s when the Argentinian economy was flourishing on the export of grains. Most buildings are old and not well kept, still there are signs of earlier grandure. We mostly roamed the streets, saw a tango show, drank coffee at a 150 year old cafe etc.

Die Vroue brug in BA

The Women´s bridge in BA

Ons het ook een nag gaan kuier in die plattelandse dorpie, San Antonio de Areca. Hier gebeur meeste van die tyd niks nie. Dis maar `n boere (of soos hulle hier bekend staan: Guacho´s) gemeenskap. Dit was lekker om ´n idee te kry wat in die platteland aangaan, het heerlike vleis hier geëet.

We also visited a town in the country, San Antonio de Areca.

Die mense eet hier karamel (Dulche de Leche) op alles, brood, roomys, koekies, net waar hulle kan of sommer so skoon. Onder andere gebruik hulle dit in Alfajores: dit is 'n toebroodjie van twee koekies met Dulcke de Leche tussen in gedoop in sjokelade. Dit is ´n baie soet besigheid en baie gewild word selfs op ide vliegtuig bedien. Die lekkerste wat ons geëet het was by ´n sjokelade winkeltjie in San Antonio de Areca wat dit self vervaardig.

They love caramel (Dulche de Leche) in Argentina, they have it with anything possible. Alfajores is a favourite made of Dulche de Leche sandwiched between two biscuits and dipped in choclate, a very sweet treat.

Ons kan nie genoeg kry van die vleis hier in Suid-Amerika nie, veral in Argentinië bederf ons onsself gereeld met ´n ete by ´n Parilla. Dit is ´n braai restaurant. Hulle braai letterlik die vleis in die restaurant en bedien dit by die borde vol, ons eet dat ons mae staan en lippe blink na agt maande se vleisdroogte in die VK!

We can not get enough meat after eight months in the UK!

In Argentinië drink die mense konstant Mate. Dit is 'n tipe blare tee en die smaak herinner mens baie aan tabak en dit is baie bitter. Dit word uit ´n spesiale bekertjie met ´n strootjie gedrink wat ´n siffie aan die onderkant het om te keer dat jy die blare drink. Die bekertjie word tot bo volgemaak met die Mate blare, bietjie kookwater word dan bygegooi en die tee gedrink, die proses word dan heeltyd herhaal. Tussen 'n groep mense sal net een bekertjie voorberei word en dan omgestuur word. Omdat hulle letterlik konstant Mate drink en daar heeltyd bietjies-bietjies water bygevoeg word, loop die mense met hulle Mate bekertjie in die een hand en ´n fles kookwater onder die ander arm rond. Ons moet erken, ons kry die Mate in ons lyf maar met heelwat suiker (glo hoe vrouens dit drink, maar Gert kan ook nie anders nie).

The Argentinians are constantly drinking a leave tea called Mate. They fill a special cup with the Mate leaves, then add a little bit of hot water and drink the brew through a metal straw with a filter on the end to keep the leaves behind.

Seeing as they drink Mate all the time you´ll often find a local walking around with a Mate cup in the one hand and a flask of hot water under the other arm. It is a very bitter drink and reminds one of tabacco, we managed to drink some of it, but only with loads of sugar.

Iquazo Valle - Brazilië/Argentinië

2007-09-08T13:47:00.000-07:00

Die Iquazo valle is geleë op die grens van Brazil, Argentinië en Paraguay. Mens kan die valle van Brazilië en Argentinië besigtig, ons het van beide kante af gaan kyk. Van Brazilië sien mens die valle op ´n afstand wat vir jou ´n goeie geheelbeeld gee, terwyl mens baie naby kan kom aan die valle van die Argentinië kant af. Die valle is asemrowend en ons gaan nie verder met woorde probeer vertel nie, die foto´s is ook maar net ´n poging om die oorweldigende ervaring vas te vang.

Iquazo falls are situated on the border of Brazil, Argentina and Paraguay. One can view the falls from both the Brazil and Argentina side. From the Brazil side you get a brilliant panoramic view, while from the Argentinian side you can get real close to the falls. The falls are breathtaking and we won´t try to describe it in words any further, the photos below is also only an attempt to capture this magnificent site.

Van die Brazilë kant/From the Brazil side

Van die Argentinië kant/From the Argentina side

Rio de Janeiro - Brazil

2007-09-02T13:45:00.000-07:00

Ons toer het bietjie op ´n laagtepunt hier in Rio afgeskop. Ek (Marna) het ´n nierinfeksie opgedoen die week voor ons vertrek het. Na ´n kursus antibiotika het ek 100% gevoel, maar Sondag op die vliegtuig het ek weer olik geraak. In Rio aangeland het Gert my dadelik dokter toe geneem wat op sy beurt ons hospitaal toe gestuur het. Hulle het ´n reeks toetse gedoen en gevind my infeksie is nie so eenvoudig nie. Lang storie kort: ek is opgeneem, my eerste drip gekry, my eerste narkose en eerste operasie. Vier dae later is ek uit en loop ons uiteindelik in Rio se strate en op die strande rond. Ons moes ongelukkig die Brazil deel van ons toer bietjie aanpas en sien nou heelwat minder van die land as wat ons beplan het, maar ons vlieg Maandag Foz de Iquaso toe en sal dan weer op ons oorspronklike program wees.

Our tour kicked off with a bit of a glitch, Marna was treated for a kidney infection in the hospital, but after four days she was up again and we were roaming the beaches and streets of Rio. Rio has an awesome atmosphere and it is difficult to put the energetic vibe into words. Life in Rio is about the beach. Here you go to excersize, trade, relax with family and friends,.. even the bicycles have got fittings for the surfboards. We will basically miss the rest of our Brazil leg, but on Monday we fly out to Foz de Iguazu to continue with our original program.

Rio is ´n baie mooi stad, dit is geleë tussen berge en die see, dit is moeilik om te beskryf, die stad is net orals ingedruk. Sien die foto hieronder.

Hier is die stad van Sugarloaf Mountain afgeneem. Die lang strand aan die linkerkant is die alombekende Copacabana strand. Hier speel die mense Volleyball, Sokker en enige iets waaraan jy kan dink.

Ons op Copacabana:

Die stad is bekend vir sy strande, waarvan Copacabana die bekendste is, maar Ipanema staan nie terug nie. Die lewe in Rio draai rondom die strand, hier word handel gedryf, geoefen, familietyd spandeer, gekuier...fietse het selfs rakke op vir jou branderplank.

Sonsondergang op Ipanema

Die bekende standbeeld: Christo Redentor wat die stad sëen.

Die vrugte is onbeskryflik lekker. Mangoes uit ´n ander wêreld. Om elke hoek en draai is ´n winkeltjie waar jy vars sap en brood vars uit die oond kan koop. Natuurlik is die vleis hier ook watertand.

Ditjies en datjies wat ons opgelet het in Brazil:

Alle busbestuurders is ook aspirant formule 1 renjaers
Die Speedo is steeds hoogmode in Brazil
Die land is goedkoop in pond terme maar effens duur in rande.
Taxi´s kom nie almal met ABS remme of skokbrekers uit nie.
Al hoe jy kan agterkon dat dit winter is, is die feit dat dit 18:00 donker word.
Die Braziliane is ywerige atlete, maar niemand lyk dit nie.
Die lang wag by die robot word opgehelder deur 'n man wat op ´n drom staan en "juggle".
Skaapagtige poedels is orals op straat te siene.

Toerprogram

2007-04-04T05:13:00.000-07:00

Vertrek 26 Augustus 2007 na Suid-Amerika

9 November 2007 reis na Suid-Oos Asia via Australie/NewZeeland met 'n pitstop in Fiji

Keer 10 Januarie 2008 terug na Londen

As jy sou belangstel in 'n detail program met die lande wat ons gaan besoek en aktiwiteite, stuur vir ons 'n e-pos dan stuur ons dit aan.
Baie welkom om deel van die toer by ons aan te sluit